Rzeźba to następna dziedzina sztuk plastycznych rozwijana prawdopodobnie we wszystkich kulturach od czasów najdawniejszych. Głównymi materiałami stosowanymi w tej dziedzienie są: kamień, drewno, metale, glina oraz różne masy ceramiczne, kość słoniowa i in. Każdy rodzaj materiału wymaga stosowania innej techniki rzeźbiarskiej. Podstawowy podział rzeźb to: rzeźba pełna oraz relief, który może być dalej wklęsły bądź wypukły. Spotykane są również reliefy bardzo mało wypukłe nazywane „bas-reliefem”, jak również półplastyczne – „haut-relief”.

W starożytnym Egipcie stosowano najczęście rzeźbź monumentalną związaną z architekturą. Do rzeźb monumentalnych zaliczane są również pomniki oraz nagrobki. W Starożytności rzeźby przedstawiały postacie bogów oraz bożków, a z czasem zaczęto rzźbić również twarze np. faraonów oraz innch zasłużonych postaci. Funkcje magiczne i rytualne rzeźby były w sztuce ludów prymitywnych głównym celem tworzenia posągów.

W ciągu wieków ten rodzaj sztuki przeszedł wiele przeobrażeń stylu i poczucia piękna. Dzięki temu do dziś możemy podziwiać kanony estetyczne naszych przodków, bdać ich zainteresowania i być bliżej historii ludzkości. Każde dzieło rzeźbiarskie niesie pewne przesłanie, jest symbolem swych czasów, jest treścią, którą następne pokolenia próbują zrozumieć.