W okresie Starożytności sztuka była jedynie małą częścią techniki tak potrzebnej w owych czasach w życiu codziennym. Wszelka twórczość wykonywana była według określonych reguł. Zdolność wytwarzania czegoś oznaczała potrzebną umiejętność, zdolność i zdgrabność do wytworzenia czegoś, co można było używać. Sztuka była więc pojmowana jako cech, w którym produkowano krzesła, stoły, len. Była też jednak określeniem służącym do opisania np. warsztatu rzeźbiarskiego. Widać więc nie tyle rozbieżność pojęcia, jak raczej jego ogromny zasięg i zróżnicowanie.

Ludzie w starożytności nigdy nie wyróżnili sztuk pięknych od wytwórczych. Pomimo postawy Arystotelesa, który stworzył pierwsze reguły poezji i potraktował ją jako sztukę we współczesnym tego słowa znaczeniu, inni jednak nadal rzemiosło oraz umiejętności traktowali jako jedno – sztukę

Wróć